Zaterdag 28 februari staat de uitwedstrijd tegen DVOL JO11-2 op het programma. Een team wat we redelijk goed kennen want vorig seizoen als JO10 team hebben we van ze weten te winnen, en vorige fase in de JO11 hebben we met 5-7 van ze verloren. Wat bij die laatste wedstrijd vooral is bijgebleven is het feit dat we 4!! tegengoals kregen uit een corner. Hierna zijn we wat vaker op corners gaan trainen, waarover later meer ;).

De wedstrijd start zonder de afwezige Daan, die is aan het genieten op vakantie, en met 2 wissels in de persoon van Tibbe en Twan. Het 1ste kwart is van beide kanten rommelig, en na 5 minuten lijkt Excelsior iets de overhand te hebben, zonder kansen te creëren. DVOL weet er wel 2x doorheen te komen, waarbij vooral bij hun 2de goal Mats vond dat hij deze had moeten hebben. Zelf zetten we er geen kans tegenover, en als dan ook nog Shakir (buikklachten) en Lukas uitvallen (hak), moeten we naar alle waarschijnlijkheid de wedstrijd uitspelen zonder wissels. Stand na het 1ste kwart is eigenlijk wel terecht 2-0.

Duidelijk is dat we uit een ander vaatje moeten gaan tappen. Guus heeft het lastig tegen de linkermiddenvelder van DVOL, hun beste speler. Maar het moet gezegd worden dat hij puur op werklust en kracht steeds vaker duels van hem ging winnen. Ook wisselden Figo en Roan van positie. Aangezien we met veel ruimte in de rug aan het verdedigen waren is de snelheid van Figo achterin nodig, en op het middenveld wilde we meer rust in het voetbal, waar Roan juist weer beter in is. In alles voelde we dat de wedstrijd aan het kantelen was, maar daar hebben we wel goals voor nodig. Wie anders dan Twan 'Inzaghi' breekt de ban voor Excelsior; 2-1. Excelsior begint steeds meer naar voren te voetballen, en met Tibbe in de verdediging en Lucca daarvoor als stoorzender krijgt Mats in de goal steeds minder te doen. Figo legt 2x kort achter elkaar een corner terug. De 1ste keer schiet Lucca nog voorlangs waarna een volgende corner volgt. Alsof DVOL niets geleerd heeft laten ze nu Guus vrij staan. Figo speelt hem goed in, Guus denkt niet na, en ramt de bal in de goal; 2-2.

In de rust benoemen de trainers dat ze vooral trots zijn dat we ons zo goed hebben weten terug te vechten in de wedstrijd, en dat als we met deze intensiteit blijven doorspelen we vanzelf het verzet gaan breken. Tevens voorspelde Remco al dat we het de 2de helft makkelijker zouden krijgen omdat we dan de wind in de rug hebben. Dat we daarin gelijk kregen blijkt uit de snelle 2-3 van, wie anders, Twan op aangeven van Guus. Excelsior begint steeds meer te domineren, vooral omdat Lucca en de uitstekend spelende Roan het middenveld beheersen. Voorin is Levi onverzettelijk, gaat continu de actie aan, geeft niet op en zet overal druk. Hierdoor komt DVOL maar zelden aan voetballen toe. Twan anticipeert goed op een lange bal van Lucca, ziet de keeper uitkomen, en lepelt de bal over hem heen; 2-4. Dat we op corners getraind hebben bewijst de 2-5. Dit keer slingert Figo de bal voor het doel, precies op het hoofd van Lucca, die secuur de bal in de hoek kopt.

Voorafgaand aan het 4de kwart gaat de bespreking vooral over het niet verslappen, en dat we vaker in 1 kwart 4 goals hebben gemaakt of tegen hebben gekregen. Dus gas blijven geven is het doel. Gelukkig willen onze jongens altijd, en al snel lopen we uit naar 2-6. Twan (die zijn 4de van de ochtend maakt) maakt de goal. Het leuke is dat, als je zijn wedstrijd analyseert, hij niet eens zo geweldig gespeeld heeft. Maar Twan is typisch zo'n speler met een neusje voor ruimte en de goal, en als het vizier, zoals vandaag, dan ook nog op scherp staat vliegt de ene na de andere erin. De 2-7 komt van de punt van de schoen van Levi na een goede steekpass van Lucca. Echt een goal die een hardwerkende spits verdient, want zonder de meters van Levi komt Twan niet zo vaak in scoringspositie. Tussendoor maakt DVOL nog de 3-7, maar het slotakkoord is voor 'maestro' Lucca, die een afvallende bal met links binnen prikt. Eindstand 3-8.

Vandaag hebben we voor het eerst in onze hoofdklasse historie (inclusief afgelopen seizoen) 4x op rij gewonnen, en daarvan is geen 1 overwinning gestolen. Wij zijn geen tikkie takka team, die rustig gecontroleerd opbouwen van achteruit. Wat we wel kunnen is voor elkaar werken, en iedereen in zijn kracht laten voetballen. Daarin heeft iedereen zijn rol in gevonden, wat resulteert in een terechte foutloze serie. Of we die kunnen uitbreiden zien we volgende week thuis tegen DIO. Op het moment van schrijven is het nog onduidelijk wat zij vandaag hebben gedaan, maar zij hebben minimaal 9 punten uit de 1ste 4 wedstrijden, dus een sterke tegenstander.

Tot volgende week!